یه موضوعی همیشه برام جالبه و فکر میکنم خیلیها هم تجربهاش کردن: چرا بعضی تاکسیها تو تهران شماره کارت یا پرداخت دیجیتال ندارن؟ وقتی آدم نگاه میکنه، اولش شاید فکر کنه رانندهها تنبلی میکنن یا نمیخوان تکنولوژی رو یاد بگیرن، اما واقعیت یه کم پیچیدهتره. بخشی از مشکل اینه که بعضی رانندهها یا پیغام تراکنش براشون نمیاد، یا خیلی دیر میاد و همین باعث میشه به پرداخت دیجیتال اعتماد نکنن. یعنی اگه کسی بخواد پول رو کارت به کارت کنه، راننده نمیدونه پول رسید یا نه، و ریسک خیلی بالاست. از طرف دیگه، برخی مسافرا هم واقعاً تراکنش انجام نمیدن یا کارت به کارت رو جدی نمیگیرن، که این باعث میشه رانندهها باز هم کمتر بهش اعتماد کنن. یه مشکل بزرگ دیگه هم اینه که پول تاکسیها نسبتاً زیاده و سقف برداشت از کارتهای بانکی معمولاً محدود هست. این یعنی حتی اگه راننده بخواد تراکنش دیجیتال رو قبول کنه، گاهی واقعاً نمیشه. در واقع، ما داریم یه چرخهای از عدم اعتماد و محدودیتهای فنی رو میبینیم. این مشکل فقط مربوط به راننده یا مسافر نیست، یه مشکل سیستمیه که ترکیبی از فناوری، فرهنگ و محدودیتهای بانکی هست. واقعا جالبه که همین مسائل ساده، چقدر میتونه روزمرهی یه شهر رو پیچیده کنه. به نظرتون راهحل واقعی چیه؟ فقط آموزش و فرهنگسازی کافیه یا باید یه تغییر زیرساختی جدی هم باشه؟
من کم کاری رو از سمت تاکسی رانی میدونم. میتونست تو این سالها با همکاری بانک سه اپ مناسب برای تاکسیاش بنوسیه که راننده نتیجه تراکنش رو لحظهای و بدون نیاز به اس ام اس ببینه. کلا اگه تحصصی براش اپ نوشته میشد فکنم خیلی از مشکلات رو میشد پوشش داد
بله دقیقا. کلا تاکسی رانی خیلی اهمیت نمیده به این مشکلات. حتی قیمت گذاری خطها رو هم همیشه جوری میزاره که راننده و مردم به مشکل بخورن مثلا ۸۵۰۰. البته اگه راه حل شما انجام بشه دیگخ مشکل رندی مبلغ هم از بین میره
